سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
302
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
كه راوى مىگويد : محضر مباركش عرض كردم : آيا زن بدون طلاق از مرد جدا مىشود ؟ حضرت فرمودند : بلى . سپس شارح ( ره ) در ذيل [ و لا ايلاء ] مىفرماين : عدم جريان ايلاء در متعه بنابر اصح قولين در اينمسئله مىباشد و دليل آن فرموده حقتعالى است كه در داستان ايلاء چنين فرموده : و ان عزموا الطّلاق يعنى اگر ايلاء كنندهگان عزم و قصد طلاق كردند كذا و كذا . و چون در متعه طلاق نيست از اين معلوم مىشود كه ايلاء در عقد دائم فقط جارى است نه متعه و بعبارت ديگر بين طلاق و ايلاء تلازم است به اين معنا كه هرعقدى در آن طلاق جارى بوده ايلاء نيز در آن مىآيد و هرعقدى كه طلاق در آن مشروع نباشد ايلاء نيز در آن جارى نخواهد بود . دليل اگر بر عدم جريان ايلاء در عقد متعه آنست كه : از لوازم ايلاء است كه زن بتواند از مرد مطالبه وطى و جماع نمايد در حالى كه اين حق در متعه براى زن نبوده و چنين مطالبهاى نمىتواند بنمايد . و پرواضح است بانتفاء لازم ملزوم نيز منتفى مىشود يعنى وقتى حق مطالبه وطى در متعه منتفى بود ايلاء نيز منتفى مىباشد . مرحوم سيد مرتضى فرمودهاند : در متعه نيز ايلاء جارى است زيرا در قصّه ايلاء آيه شريفه از زنانى كه مورد ايلاء واقع مىشوند به لفظ [ نساء ] تعبير نموده و پرواضح